W moim ogrodzie

Ten kwiat pamięta – o! żywe wskazanie,
Całe to piękno od kwiatów tajemne
O geście woni – prawdziwie anielski,
Moc w tobie piękna! Pod piękna władanie –
Oddają całe ogrody panieńskie
Jak w boskim gaju zostało już we mnie.

Kwiaty jakoby... – pastele w sukience
Nektary złote, aromat jak miody,
Napój dla oczu – z kwiaciastych koktajli...
I oczy wznoszą jak twarze dziewczęce,
Blade jak perły w zapachach konwalii.
Korony z płatków... – z kroplami od wody.

Kielichom kwiatów czas mój tu poświęcę
Ponad grzędami wiosennej batalii. –




Agamemnon
30.04.2010 21:45






nim nadejdzie wiosna



śnieżną biel szczytów zacinał z wyciem na krańcach świata
widać że Halny ostatnie chmury pędzi po wiatrach
wziął kumulusy - po skalnych halach jodły przygniata
i po przełęczach chce się doszumieć
gdzieś w zimnych Tatrach.

życie jest sztuką może być piękne dotyka wnętrza
jakże zapomnieć tu jeszcze o tym gdy słucham kwiatu
co rośnie w ziemi w śniegowych chwilach – cała w błękitach
i cała ziemia wśród przebiśniegów
chce śpiewać światu.

może przylecą białe gołębie gdzieś z widnokręgów
i sny zakwitną jeszcze w przymrozkach jakby na jawie
brakuje jeszcze białych łabędzi płynących w głębi
albo przy brzegu pośród sitowia
w pobliskim stawie.

na przestrzał znowu otworzy okna wiosna wspaniała
i w rytmie roku do nas powraca z nadzieją w słońcu
w dniach jeszcze chłodnych kiedy wokoło w marcowych kwiatach
zimę już ona wniwecz obraca
– orzeźwiająca.

żywe ogrody zapachną kwiatem wszystkie na świecie
jak dobro czyste anioł przenika w kwiatowym stawie
i chłodna ziemia chyba szczęśliwa – słońce gdy świeci
wszystko w błękitach – cała w słowikach
będzie niebawem.


Agamemnon
29.02.2012 20:25

***

kraj nasz - ziemia
to znasz
tysiąc lat

setki tysięcy obłoków
i cieni
tych którzy
już przeminęli

Agamemnon
20.01.2012 23:57
_________________

dać ateistom do ręki władzę to zniszczą ziemię
Agamemnon

czarna burza

żelazne twarze stoją wokół
żelazne piersi na gór stokach
poustawiane w orlim oku
-w rozbłyskach burzy pooświetlane
i w deszczu strugach poukrywane
-po umywane w strugach obłoków

widzę czas czarny i czarne otchłanie
spadają z nieba i piekło grzmotów
gdy w strasznej twarzy kulisty piorun
potwór ogromny z masy wodoru
urósł jak ogrom

nie mnie ocenić to dzieło Pańskie
będące tylko światu przestrogą
przyszedłem piekło zamknąć pogańskie
żelazną drogą


Agamemnon
27.12.2011 23:47





Ps. Ateiści w XX wymordowali ponad 200 milionów ludzi.
Mapa rządów ateistycznych to mapa strefy ubóstwa i naruszeń praw człowieka.

***


tu gdzie Logos
stał się ciałem
w wiekuistych głębiach
szczytu

a akcie ludzkiej
egzystencji
chwil spełnionych

- czyste niebo
- czyste słońce

pełnia czasu

Agamemnon
11.01.2012 0:06

*** oglądasz wizję świata przez ścierwo telefuriady oglądasz to i to ci wystarcza czerwone łapy zdrajców umoczone w subkulturze pieką swą pieczeń i bijesz brawo ten twój świat ma się stać dla wszystkich zobowiązujący nawet pieczeń – nie jest dla ciebie dla ciebie jest tylko zapach gdy niebyt jest mocą aktu władzy nad tobą Agamemnon 19.12.2011 01:00

________________

psalm 159


nikt nie będzie widział krainy nowej
nikt nie będzie słuchał niezwykłej muzyki
Panie wszystkich stworzeń
jeśli nie wejdziesz w ducha naszego
i w nim nie zamieszkasz

nie przejdzie w strukturze natury - jeżeli
takie straszliwe i takie samotne
odarte z widzenia krainy Twojej
podstawa bytu - bytów nie pochłonie
- przestrzeni wspaniałych i nie oddzieli
co było umarłe i nie przeanieli




Agamemnon
25.01.2012 12:02 

***

wieczyste światło w Słowie pokoleń
poustawiało skały w Krakowie
nie dba czy lecą chmury podwójne
i zeschłe liście na wiatrach jesiennych
patrząc z daleka na kraj ten cudny
ziemia powstaje na duchu się wspiera
nektar życia dolewa do duszy
i kwiatom co miłą woń sieją

i w myślach swoich przeczystych świętych
jam je ukochał
słysząc te wielkie jasne życia Słowo
ze światłem weszli weszli do światła
w słonecznych siołach w słonecznych kręgach
niech oblatują błękitne nieba
złociste słońca

jaka wielka tworząca siła i jaka piękna


Agamemnon
29.11.2011 11:41