paradoks zbawienia

( w święto miłosierdzia Bożego)

taki paradoks bólu rozstania

wchodzi w przestrzenie pełne nadziei

gdy w oczach czarnych pył apokalips

wcale nie musi być taki smutny

choć on z daleka w smutku przyjechał

tragiczną drogę jak kamień twardy

mieć ludzkie serce w odbiciu Pana

mniej paradoksów bólu rozstania

w szlaki okrętów snuje myśl długa

oddech najsłabszy w niebo się zmienia

w źrenicach mądra na światła strugach

usta z przestrzenią co radość liczą

choć na około wali się ziemia

Agamemnon

Szpital Reymonta, 08.04.2018 14:14:51

Znaki historii
 
Orle biały
latawcem na niebie zataczasz koła.
Odliczasz wieki smutne i krwawe.
Spoglądasz z góry na los człowieka.
Widziałeś wiele bitewnych pól,
ziemi pokrytej żołnierskim trupem.
Pamiętasz zdrady, okowy, pęta,
mrozy Sybiru i zimne cele.

Słyszałeś strzały w katyńskim lesie
I niedobitych jęki o zmroku.
Wszystkie niedole widziałeś z góry.
Cała historia mieści się w oku orła białego,
który z wybitym skrzydłem szybuje
od lat tysiąca
po polskim niebie

Władysław Panasiuk ( Chicago)

Jak napisać " Blask Chwały"? Czy istnieje jakaś ortografia "Blasku Chwały"?