brukselczyku nie narzucaj tego siłą

lis był cwany

w lisim nosie – miał swój ogląd

rzeczywisty – on nie frajer ani prosię

dostał z Kany stągiew całą

lecz dekalog nie był w sosie

(kupa siana te przesądy!)

wino z stągwi się wylało

gdyż miał wolę – rozbił stągiew

i zostały mu poglądy

Agamemnon

14.03.2011 14:56

***

męstwo integrujące niebyt
w " śmierci Boga"
- to zwycięstwo


Agamemnon
12.03.2011 21:53

kim jestem

kim więc jestem

w warunkach skończoności

i wyobcowania

w niezależnym i zależnym

charakterze mojej woli

w układzie poznania

i w lustrze nieskończonej

wartości ethosu

Agamemnon

11.03.2011 23:12

piekło

męstwo bytu

w negacji istoty –

w rozpaczy niebytu

ostatecznej egzystencji –

dotknięte w strukturze

wolnego poznania

zgodnie z jego prawem

wolnego wyboru

18.03.2011 11:05

psalm 151

Na końcu Słońca
Bach na organach
rozpuścił dźwięki
grał Panu swemu –


w czystym łabędziu
w czystym jeziorze
i w czystym słońcu
w światłach Edenu
w górach zielonych 

kwitnących łąkach
w zakwitłych sadach
Labrador widzę
słonecznych dźwięków
duchem się wznosił
na wschód i zachód 

od Góry Tabor

Agamemnon
09.03.2011 12:54

***

moja wartość istnienia

nie pochodzi z kamienia

muszę i chcę o tyle istnieć

o ile wartość jest we wszechbycie

Agamemnon

24.03.2011 12:00

sens złoty

duch jest istotą istnienia człowieka

w nim wzrosła godność i możność poznania.

może się zdarzyć – duch nie jest istotą

życia ludzkiego ale konsumpcja

w pełnym wymiarze

cały sens złoty widzi w trawieniu.

gdy tak żyjemy prawo materii iść może w parze

z nieobecnością egzystencjalną.

Agamemnon

08.02.2011 01:15

konieczność (2)

już przybywają białe cętki smutku
czas jest funkcją urwaną
a gdybyś czas wszystek ogarnął
co by się stało innego

06.02.2011 04:27

tu mądrość i piękno przebywa w tym gaju

nazajutrz znowu poszedłem do gaju

Akademosa

przywitać jutrzenkę wspaniałą

oto pośród cyprysów

w tuniki ubrane w upiętych po grecku włosach

dostojne dziewczęta idą parami

tak piękne (doprawdy nie wiem

jak to opisać ).

kim są pytałem?

gdy patrzę na nie

wśród orchidei gałęzi oliwnych

w świergotach słowika

- niosły lękliwe liry z Mityleny.

pełne mądrości i pełne wdzięku

to uczennice w perlistych rosach zdążają

starym zwyczajem

by wiedzę zaczerpnąć pośród cyprysów i oleandrów

i pośród buków i pośród dębów

nad wodą potoku.

z pobliskiej alei nadszedł Sokrates

człowiek przyjaciel dostojnej Ateny

co o tym sądzisz Agamemnonie

zagadnął.

tu mądrość i piękno... panie –

odpowiedziałem

przebywa w tym gaju.

06.02.2011 02:33