Banał dla gawiedzi
„Człowiek nie jest stworzony
do przeciętności tylko do wielkości”
Banałem dla gawiedzi,
Gawiedź tak nie bredzi !
Gawiedź to wzór człowieka !
Gawiedź już z wiek wieka
Przesądza zawsze o tym:
„Nihilizm dla człowieka
jest tym darem złotym”.
Więc gawiedź się weseli
Swą nauką z Brukseli.
Pani Ergo Sum rozmawia z drzewem
„Człowiek który potrafi rozmawiać z drzewem
nie potrzebuje psychiatry.
Ludzie na ogół sądzą odwrotnie”
Phil Bosmans
Pani Ergo Sum
(tak naprawdę Matylda)
zameldowana była
na stałe w codzienności
zdarzały jej się – a jakże
ucieczki na pobyt czasowy
w Regiony Wielkiej Herezji
przyczyną zapewne były
rozmowy z zielonym drzewem
zbyt długie zapatrzenia
w horyzonty
zdarzeń
niezdrowa fascynacja
istotą zagadnienia
(przekształceń konforemnych)
oraz tym podobne
(nie)odpowiednie zajęcia
potem się skarżyła
na ciasnotę pojęć
granic gorsetów kołnierzyków
rosło w niej napięcie
pomiędzy (nonet-omen) b y ć
i p r z e b y w a ć
autor: Barbara Marek
donaldu tusku
Ryże włosy, puste słowa,
Spuchła twarz bazyliszkowa
Wytrzesz oczu nieprzeciętny
By faflunić - zawsze chętny.
Cud miał jak w Irlandii zrobić
Lecz wziął puszkę, by zarobić
Bo gdy w głowie samo siano
Gdzie nie poszedł, go wyśmiano!
Ciągle chamski, wredny, spięty,
Ciągle szczeka bez zachęty
Kraj obraża, prezydenta,
Świat takiego nie pamięta!
Nie ma planu do rządzenia,
Lecz ma chętkę do siedzenia,
Rządom swoim nie chce sprostać,
Prezydentem chce już zostać.
Służba zdrowia czy górnicy,
Każdy żal ma na ulicy,
Wiosną każdy będzie skory
Zagłosować na Kaczory.
I prezydent mu pomaga,
Widząc, że Tusk to łamaga,
niedołężny, snobistyczny,
wręcz IMPOTENT POLITYCZNY.
Donald pomoc tę odrzuca,
Błotem Polskę chce obrzucać,
Nie naprawiać, co tu gadać,
On chce niszczyć i rozkradać
~mohair , 30.05.2008 12:07
Pani Ergo Sum a spotkanie
Pani Ergo Sum
(tak odmienna Matylda)
w swej wierze i nadziei
dzielnie wyruszyła
na niepowtarzalne
- nieoczekiwane-
cudotwórcze spotkanie
niemożliwości z możliwym
była bowiem brzemienna
miłością
trzeba było pokonać
opór własny przestrzeni
ognia i powietrza
świat obracał się w sobie
zdziwieniem
po drodze jakby mlecznej
salutowały jej buki
(ach jakie piękne buki)
do rąk się tuliły zawilce
( ach jak do rąk się tuliły)
gdy urzeczone rzeką
(z kosem na dwa głosy)
płynęło ciche ave...
wszystko na daremnie
z takiej to historii
Pan Cogito wysnuł
- jako to niewierzący-
(nie)opaczne wnioski
jak przed oblężeniem
zawarł obronne szyki
prędko dźwigał mosty
słał zatrute strzały
z opadłą przyłbicą
tak zamurowany
że też nie rozpoznał
swego nawiedzenia
autor: Barbara Marek
Dzbanek z tuskawkami
Po brzozowym cichym lesie
Dziewczę idzie, dzbanek niesie
Niesie dzbanek z jagodami,
Obleśnymi tuskawkami.
I podjechał panicz młody
Co miał chętkę na jagody
Szarpnął za wędzidło krótko,
Tak naprawdę nie chodziło o jagody
Miał ochotę na jagódkę.
Co masz w dzbanku pokaż dziewczę ?
O błękitnych, modrych oczach,
W prze złocistych dwóch warkoczach.
Kłaniam ja się jaśnie panie !
Mam jagódek moc w tym dzbanie.
Jaśnie panie !
Pan to losu jest wybraniec
Pan za darmo je dostanie
Jak pan sobie tylko życzy
A tak mówiąc między nami
Jest to taki przekładaniec
Z obleśnymi tuskawkami,
Jagodami, cudów z makiem
Posypany peowcami.
(Dla dyskretnej niepoznaki,
Wyszedł mały morał taki.)
Panicz dostał niestrawności
Całą gębą wyszły mdłości
Wspomniał tylko czasy dawne
Bo te nowe są niestrawne.
(Za to strawne mówiąc szczerze
W mas medialnym są papierze.)
Agamemnon nie masz racj !
W tuskowatej demokracji
Panicz młody co niewinnej chciał jagody
Będzie torsje miał do śmierci
Nie złagodzi - mogę przysiąc
Pocałunków od jagody nawet tysiąc.
(Rząd obleśny - to rzecz pierwsza
Więc obleśnie opisuje go tekst wiersza.)
Być ...
(sonet)
Być.. w twoim uścisku, w twoim posiadaniu –
wystarczy ciała tajemnej mądrości
zaufać, upragnionemu spotkaniu
z twoją męskością – mojej kobiecości.
Jak odmienności słodka tajemnica
wiedzie dziś w głąb istoty mojej,
tak mnie przyzywa sobą i zachwyca
to, co nie znane mi w naturze twojej.
Sobą wzruszeni i ciepłem bliskości
rozgrzane ciała – szczęściem wzajemności,
tylko im znanej oddane rozmowie,
co wiedzie rymem ode mnie – ku tobie
płynącej fali – wznosi do istnienia
tego, co poza nami – w nas – spełnienia !
Nowy cud ( mały a wody w nim dużo)
Dwukartkowy program minister Kudryckiej
Taki mały a wody w nim wiele
Wsypana do młyna - młyn wodę przemiele
To nowy styl - pana Tuska godny
Chleb będziesz miał z wody i mózg będziesz miał wodny -
Polaczku głuptasku
I kijek i zamek wraz z fosą będziesz miał z piasku.
Stała się rzecz niesłychanie rzadka
Polska otrzymała od Tuska w darze
Ministra nauki na poziomie dwulatka.
„Naukę można nabyć, choć masz pustą głowę;
Napełnisz przedłużając z uczonym rozmowę:
Lecz czasu, gdy przeminie, już za nic nie kupim
Więc nie trzeba go tracić rozmawiając z głupim”
Mózgowe dreny w edukację wnieśli
Chichot ze wstydem z PSL-em i Lid-em.
Spektakl się skończył - widzowie odeszli
Zejdźcie z areny mózgowe dreny
Polacy patrzą na was ze wstydem.
